زنان را نباید از یاد برد

آنان که وفادار بودند و پاک

لیک تنها چهارتن از آنان را

به یقین می دانیم که به بهشت می روند.

نخست زلیخا، آن خورشید زمین

که به یوسف عشق می ورزید،

و اکنون که بهشت از آن اوست،

به زینت مهر و وفا پرتو می افکند.

و سپس آن همیشه بخشنده

که آن شفای والا بزاد،

و در افسوس، در اندوهی تلخ

پسر را دید که بر صلیب ز دست رفت.

و سپس همسر محمد(ص)

که بهر همسرش رفاه و آسایش بساخت

و به زمان زندگی،

خدا را پذیرفت، و ایمان را.

و سپس فاطمه(س)، آن پری

دخت پیغمبر، همسری پاک به کمال،

به زبان انگلیسی، والاترین روح

در تنی چون طلای عسل.

اینان به بهشت خواهیم یافت،

و آنکه ستودنی چو اینان باشد،

شایسته سرای جاودانه است

تا که با اینان همراه شود.

دنباله:

- این شعر برگزیده از دیوان غربی-شرقی(قسمت خلدنامه) اثر هنرمند برجسته غربی، یوهان ولفگانگ فن گوته است. کوروش صفوی(مترجم) در مقدمه این کتاب ارزشمند می نویسد:
"...ولی برای من و مسلما تمامی آنهایی که در کشور گوته(آلمان) به مدرسه رفته اند، گوته همانی بود که اینجا فردوسی است، حافظ است، سعدی می نامندش، و مولانا. برگزیده ای از نوشته های او را در دبیرستان می خواندیم، از حفظ می کردیم، به تماشاخانه هایی می رفتیم که «فاوست» را اجرا می کردند و گوته را به آلمانی می خواندیم. ولی شاید باور نکنید که تا وقتی به وطن بازگشتم و در دوره لیسانس به خواندن ادبیات آلمانی مشغول شدم نمی دانستم که او «دیوان غربی-شرقی» دارد و شعر عشق سروده، همچو آنکه در شرق آتش عشق به دل دارد...او را می ستودم ولی همیشه بخاطر علم و نه عشق، زیرا او را برایم نویسنده و دانشمند معرفی کرده بودند و چه شگفت که این چهره دوم او را نمی شناختم...با گوته ای آشنا شدم که دیگر به خاطر «نظریه رنگها»یش برایم محترم نبود، بلکه بخاطر عشقش، عاشقش بودم."

- نگاه پاک و انسانی به زن، در شعر یک هنرمند غربی متاعی است که امروزه باید قدرش را دانست. هر آنچه نایاب است پربها می شود!

- فاطمه(س) تنها اسوه شیعیان نیست. او تمثال اتم همان مخلوقی است که هر انسان صادقی در بهشتی که در عمق فطرت پاک خویش تصویر می کند همه را به جمال او می بیند.نه... چه می گویم؟ مگر نه اینکه ارزش بهشت به همجواری اش با فاطمه و فاطمیون است؟